Ik heb eigenlijk altijd al ‘Frans’ gereden. Waaronder 5 bijzondere Citroëns. Het ‘Franse’ startte in 1987 met een hagelnieuwe Peugeot 205 XS. In 1996 werd de 205 te klein voor een gezin met twee jonge kinderen en ging ik op zoek naar een tweedehands grotere auto. Maar wel iets leuks. De afweging was een Alfa Romeo 155 (V6 of Q4), een Citroën XM (V6) of een Citroën Xantia.
Dat werd een Xantia VSX. Voor de niet kenners; met fabriek af dezelfde motor als de veel bekendere en inmiddels heel zeldzame (en dure!) Peugeot 405 MI16. Helaas werd mijn VSX door een ander total loss gereden. Met dank aan de veiligheidsvoorzieningen had ik gelukkig niets. De verzekering schatte deze unieke Xantia op zijn waarde. En dat gaf mij de mogelijkheid om een Xantia Activa Turbo CT van een echte liefhebber te kopen. Hier ik heb ik jaren met veel plezier in gereden.
Uiteindelijk heb ik deze ingeruild voor een C5 V6 Exclusive met automaat. Je word wat ouder en met het steeds schakelen in de file had ik het wel gehad.
En toen kwam de Autosalon in Parijs. Ik ben daar heengegaan en viel als een blok voor de C6. Ik wist toen al ‘die moet ik hebben!’. Maar nieuw was voor mijn onbetaalbaar. Dus geduld en wachten tot ik er een als Citroën Select Occasion kon kopen.
Dat gebeurde in 2013. Met een triest maar waar verhaal waarom de eerste eigenaar er in 7 jaar maar 23.000 km mee gereden heeft.
Omdat ik de C6 de eerste jaren als dagelijkse auto in gebruik had, heb ik er een tweede set wielen bijgekocht. Smaken verschillen natuurlijk, maar deze set 19 inch Adriatique Citroën C5 (X7) wielen met 245/40/19 Michelin banden vind ik de auto net wat meer ‘body’ geven. En ze voldoen 100% aan de specificaties (niet gek want de C5 phase 2 is technisch in veel opzichten hetzelfde). De originele Roccastrada 18 inch wielen heb ik voor winterbanden gebruikt.
Met ons ‘Cruise schip’ hebben we mooie vakanties beleefd. Van Barcelona tot Oslo. Zoevend over de Franse Autoroutes en net zo makkelijk scherp sturend door de heuvels van de Toscane.
Van achterin zitten heb ik ook kunnen genieten. Wel zo handig dat zoon en dochter op een gegeven moment ook hun rijbewijs hadden en wij als ouders vorstelijk op de achterbank zaten. Ik snap wel waarom de Franse president nog steeds een C6 als dienstauto gebruikt.
De meest bijzondere rit duurde misschien maar 10 minuten, maar is wel gedenkwaardig. In voorjaar 2016 was Nederland voorzitter van de Europese Unie. Op weg naar centrum Amsterdam voegde ik op de ring A10 op een drukke oprit afrit combinatie in tussen een hele stoet luxe BMW’s, Mercedessen en Audi’s. Wat bleek; dit waren de limousines voor de Europese leiders. Leeg dat wel. Maar desondanks reden we onder politiebegeleiding met een vaartje van 70 km/u door Amsterdam en hoefde we voor geen enkel verkeerslicht te stoppen. Bij het Scheepvaartmuseum reed de stoet het (toenmalige) marine terrein op. Mijn bestemming lag letterlijk twee straten verder. Ik heb het gezicht van de achteroprijdende motoragent niet gezien. Maar die zal wel even verbaasd hebben gekeken dat ik doorreed.
Begin 2020 is de C6 ‘met pensioen’ gegaan. Sindsdien gebruik ik haar alleen als ‘Young Timer’ voor speciale gelegenheden, clubritten en road trips door heel Europa.
Inmiddels zijn we 175.000 fantastische kilometers verder. Niet altijd probleemloos, maar op onderhoud door specialisten heb ik nooit bezuinigd.
Nu ga ik iets zeggen waarvan ik verwacht dat de lezer schrikt. Ik heb na een jaar lang twijfelen de knoop doorgehakt. Ik ga de C6 na 13 jaar verkopen.
Bevalt die dan niet meer? In tegendeel. Elke keer als ik er weer een keer in rij voelt het fantastisch. Het punt is ‘… als ik er weer een keer …’. Want dat is nu maar een paar keer per jaar geworden. Omdat ik, naast deze C6 en een elektrische auto voor dagelijks gebruik, nog meer hobby auto’s heb.
Mijn mening is dat je met een auto moet rijden om hem echt te waarden. En niet meer dan 300 dagen per jaar onder een hoes laat staan. Dus ga ik op zoek naar een echte liefhebber die er weer vele mooie ritten mee gaat maken.
Tot die tijd rij ik er af en toe mee. En als ik nog geen liefhebber heb gevonden, ga ik meedoen met het weekend in Vorden op 18 en 19 april voor 20 jaar C6 in Nederland.
En de vijfde Citroën dan? Dat was een uitgewoonde Xsara Coupé 2.0 16v VTS. Waarmee mijn zoon en ik op het circuit hebben gereden voor zogenaamde Charity Track Days. Kinderen met een ziekte of uit het bijzonder onderwijs een mooie dag bezorgen door ze mee te nemen in een snelle auto. De Xsara heb ik niet meer, de 2.0 16v XU10 RFS motor uit deze auto nog wel. Die ligt nu in een straat legale rally auto. Zijnde mijn inmiddels 39 jaar oude geheel verbouwde Peugeot 205.