• A-C6-Chambord.jpg
  • B-aareschlucht.jpg
  • fotometlogo3.jpg
  • zwitserland.jpg

Hoe kom je aan een C6?

Of: Hoe een C6 op je pad komt...

 

Omdat er hier al een paar mensen verteld hebben hoe ze aan hun C6 gekomen zijn, volgt hier mijn verhaal:

Hoe kom je aan een C6? - Wanneer je op zoek bent naar een C5...

Sinds 2001 heb ik totaal 4 stuks C5 Break's gehad. Twee daarvan werden door mijn werknemer gereden, de andere 2 door mijzelf. Alle vier waren het probleemloze auto's. De eerste was een 2,2 HDI Pallas, met 133 pk en 4-versnellingen automaat. De stilste auto die ik ooit heb gehad. Met een supercomfortabele automatische bak, die echter één probleem had: Die 4 versnellingen waren voor die HDI motor gewoon te weinig. Vooral de eerste versnelling was te lang. Maar je leert ermee om te gaan: als het stoplicht (na rood) op oranje springt, gewoon onmiddellijk volgas geven, zodat bij groen de auto ook begint te rijden...

Helaas had ik die auto alleen voor 2 jaar geleased, en moet hem daarom veel te vroeg weer inleveren. Daarom heb ik sindsdien ook geen auto meer geleased.

De tweede C5 was een 2.0 HDI VSX met "maar" 107 pk (de VSX was oorspronkelijk de speciale "Crystal" uitvoering, die kennelijk zo succesvol was dat hij als VSX model standaard in het programma werd opgenomen). Ditmaal met een handbak. Ook deze auto reed schitterend, ik heb nooit te weinig gehad aan die 107 pk (hij kon 1600 kg trekken, de 2,2 kon maar 1300 kg trekken, waarschijnlijk vanwege de automaat). En voor mijn werk was de reusachtige kofferruimte precies wat ik nodig had. 155.000 probleemloze km heb ik ermee gereden, en meer dan de normale beurten had hij niet nodig.

Toen doken de eerste foto's van de nieuwe C5 op. Oh, wat een chique auto! Ik kon nauwelijks de verkoopstart afwachten. Ik was werkelijk doodnieuwsgierig naar die auto! 

Eindelijk kon ik hem dan gaan bekijken bij de dealer. Zo chique als de auto van buiten was (en nog is), zo teleurstellend was het interieur. Als eigenaar van het oude model C5 en verwend door diens binnenruimte, was de nieuwe een schok voor mij. Tussen de uitpuilende middenconsole en de dikke portierbekleding zit je als in een bankschroef ingeklemd, de kleine ramen geven je het gevoel dat je in een grot zit. De B-stijl zit erg ver naar voren (ook zo'n trend die ik nooit begrepen heb, toch zie je het bij vele merken). Op die manier was er tussen de B-stijl en mijn linker oor net 5 cm ruimte! Als ik de handgreep aan het dak beetpakte zat mijn hand direct voor mijn linker oog! Maar het allerberoerdste: het zicht over de schouder. Als ik mijn hoofd naar links draaide zag ik... niets, alleen maar B-stijl. Één ding was me duidelijk, op deze bestuurdersplaats wil ik niet vele uren per dag doorbrengen. 

De teleurstelling werd bij de kofferruimte alleen maar groter. In mijn oude C5 had ik zelf een tussenbodem ingebouwd, waaronder ik passend zelf gemaakte uitschuifbare opbergbakken had staan om zo de totale diepte van de kofferruimte te kunnen gebuiken. De bakken waren van hout, 1 meter lang, en opgedeeld in een aantal vakken waar ik al mijn brochures kwijt kan, die ik voor mijn dagelijks werk nodig heb.

Dus dacht ik, we proberen het eens: ik heb zo'n bak uit mijn C5 genomen en in de nieuwe gezet, de bak stak achter 20 cm. uit! En daarmee viel voor mij de nieuwe C5 dus definitief door de mand.

OK, als de C5 geen grote kofferruimte meer heeft, welke Citroën dan wel? Precies, de C6. Maar een schuwe blik in de prijslijst maakte me direct duidelijk: die is te duur voor mij, dat gaat hem niet worden. OK, je kunt natuurlijk zo af en toe eens bij mobile.de kijken, héél voorzichtig, alleen maar even kijken zonder de hoop te hebben iets te vinden.

Maar zie daar! De Duitse Citroën importeur bood in zijn hoofvestiging in Keulen een paar C6'en aan! Tussen 12-15 stuks nog wel. allemaal in Fulminator grijs, allemaal met ca. 300-350 km op de klok (ja, driehonderd kilometer, het staat er echt goed), allemaal in Pallas uitvoering, allemaal met "Tageszulassung".

Ik denk dat dat auto's voor een pers-introductie zijn geweest of dat ze als VIP shuttle voor één of ander evenement zijn gebruikt. Drie ervan waren V6 HDI's de anderen 2,2 HDI´s, dus met de 170 pk motor, die waren allemaal met handbak, zonder schuifdak en ook zonder stoelverwarming. Vermoedelijk waren ze daarom slecht te verkopen. De prijs? 30% onder de catalogusprijs. Niet oninteressant, nietwaar?

Maar ik had geen haast. Mijn C5 liep nog uitstekend. Maar toch, na een paar weken heb ik nogmaals bij mobile.de gekeken. Weer heel voorzichtig. En ja hoor, de prijzen waren nog eens met € 3.000 naar beneden gekomen. Op dat moment werd het ernstig. "We ruilen graag uw auto in" stond er. Dus toch maar een mail aan Keulen gestuurd dat ik belangstelling voor zo'n C6 had en dat ik graag mijn C5 wilde inruilen. 

Het antwoordmailtje had ik na 2 regels gelezen te hebben bijna kwaad weggegooid. We ruilen uw C5 "graag" in voor € 2.000 stond er. Ik dacht: wat een brutaliteit! Toch maar even rustig blijven en verder lezen. 

Ik kon mijn ogen niet geloven. Ze boden me de C6 voor nogmaals € 5.000 minder aan, de helft van de catalogusprijs! Vanaf dat moment was ik niet meer te houden. 

Ik heb direct opgebeld en een afspraak voor een proefrit gemaakt. Samen met een goede bekende hebben we de auto toen bekeken en proefgereden. De auto reed fantastisch, de Pallas uitrusting met Alcantara bekleding beviel me uitstekend, een automaat had ik niet persé nodig- die wordt het!! Gelukkig had ik die bekende bij me die wel zijn kop erbij hield en me erop wees dat de banden slecht en de velgen beschadigd waren. Waarschijnlijk hadden ze bij Citroën die velgen met banden gewoon een keer omgewisseld... "Dat doen we allemaal nog, er komen nieuwe velgen en banden op, en omdat hij lang heeft gestaan worden ook de remmen geheel vernieuwd.

En toen vroeg de verkoper iets dat een verkoper nooit moet vragen! Heeft u nog meer wensen? Ja die had ik, een trekhaak wilde ik graag en een garantieverlenging. Die heb ik dus beide erbij gekregen.

En zo heb ik dus een C6 gekocht, direct bij de importeur in Keulen, met 3 jaar fabrieksgarantie, compleet nieuw remsysteem, nieuwe velgen en banden en een afneembare trekhaak - voor de prijs van een goed uitgeruste C3. De grijns is nooit meer van mijn gezicht verdwenen.

De werkelijke achtergrond hoorde ik eigenlijk pas toen ik de auto in Keulen ophaalde. Bij het afscheid nemen door het open portierraam, zei de verkoper: "Zo, dat was mijn laatste werkdag hier." Ik zette de motor maar weer even af en zei: "Wat zegt u!!". "Ja, deze verkoopafdeling wordt gesloten, alle verkoop gaat naar de gewone dealers. Wij als importeur zijn daarmee gestopt." Ja, toen was het me duidelijk: alles wat er nog stond moest weg! En dat was mijn geluk!

100.000 km heb ik nu voor mijn werk gereden. Afgezien van een fuseekogel waren er geen andere reparaties. Nu is het inmiddels mijn privéplezier, ik heb hem uit de zaak genomen, en hij mag bij mij oud worden.

Het is overigens de tweede Citroën waaraan ik veel meer te danken heb dan alleen vele duizenden aangename kms. Door deze auto heb ik mensen leren kennen die ik anders nooit was tegen gekomen. Ik heb landstreken gezien waar ik anders nooit gekomen zou zijn. Ik zou anders nooit naar Noorwegen of Frankrijk op weg gegaan zijn.

Met mijn Berlingo, die bijna 15 jaar oud is, heb ik hetzelfde beleefd. Door deze twee auto's heb ik het geluk om op een door half Europa verspreid wonende vriendenkring te kunnen rekenen.

Zeg nu zelf, dat was met een Hyundai nooit gebeurd...

 

 

 

Afdrukken E-mail

Login Form nl

Inloggen is alleen nodig voor onze Blog schrijvers, om zelf direct op de site hun Blogs te plaatsen.
Wil je ook bloggen? Registreer je dan hier, je krijgt dan een Bloggers' account, met de details per email toegezonden.

Je bent hier

Language (2)

Search (2)